Jak działa AI w Korepecie

Wersja 1.0 · 2026-09-07

Ta strona istnieje z dwóch powodów. Pierwszy: art. 4 AI Act wymaga, żeby osoba posługująca się systemem AI wiedziała, co ten system robi i gdzie się myli. Drugi jest ważniejszy: to Ty podpisujesz się pod oceną, którą uczeń zobaczy, a rodzic przeczyta. Warto wiedzieć, co podpisujesz.

Czyta się to raz, kwadrans.

1. Gdzie w aplikacji pracuje model

Cztery miejsca. Nigdzie indziej model nie jest wywoływany.

Model nigdy nie wywołuje się sam. Uruchamia go Twoje kliknięcie albo wysłanie pracy przez ucznia. Samo trzymanie danych w aplikacji nie przekazuje niczego nigdzie.

2. Najważniejsza zasada: ocena jest Twoja

Propozycja modelu nie jest oceną. Dopóki nie klikniesz zatwierdzenia:

• ocena nie istnieje — ani w statystykach ucznia, ani w serii, ani w raporcie dla rodzica;
• uczeń widzi wynik z wyraźnym znacznikiem „wstępnie, korepetytor jeszcze nie sprawdził".

Ocena końcowa i zapis o tym, kto ją zatwierdził, powstają w aplikacji jednym zapisem. Nie ma sposobu, żeby ocena pojawiła się bez Twojej decyzji — i to jest właśnie powód, dla którego ta aplikacja nie podlega ciężkim obowiązkom przewidzianym dla systemów AI wysokiego ryzyka.

Ma to jednak drugą stronę: „zatwierdzam wszystko nie patrząc" łamie tę konstrukcję. Nie tylko regulaminowo — praktycznie: przenosi na Ciebie odpowiedzialność za błąd, którego nie sprawdziłeś, a jednocześnie odbiera argument, że decyzję podejmuje człowiek.

3. Gdzie model się myli — konkretnie

Nie „bywa niedoskonały". Oto rzeczy, które zdarzają się naprawdę:

1. Źle odczytuje pismo odręczne. Siódemka jak jedynka, przecinek jak kropka, potęga jak zwykła cyfra. Im gorsze zdjęcie, tym częściej.
2. Przeocza błąd rachunkowy w poprawnie wyglądającym rozwiązaniu. Zapis jest ładny, tok rozumowania prawidłowy, wynik zły — a model przyznaje komplet punktów.
3. Karze za inną, poprawną metodę. Uczeń rozwiązał inaczej niż „typowo" — model traktuje to jak błąd.
4. Wymyśla. Potrafi napisać komentarz do zadania, którego na zdjęciu nie ma, albo powołać się na krok, którego uczeń nie zrobił.
5. Nie widzi tego, czego nie ma na zdjęciu. Ucięta kartka, cień, rozmycie — model nie powie „nie widzę", tylko zgadnie.
6. Jest niekonsekwentny. Ta sama praca sprawdzona dwa razy może dostać różne punkty.

Praktyczny wniosek: najgroźniejszy jest przypadek 2 — bo wygląda dobrze i nie budzi podejrzeń. Przy pracy, gdzie punkty decydują o czymś ważnym dla ucznia, przeliczaj wynik samodzielnie.

4. Co trafia do modelu, a co nie

Trafia: zdjęcia pracy, treść zadań, przewidziana punktacja, Twoje notatki przekazane do zredagowania.

Nie trafia: imię i nazwisko ucznia, jego adres e-mail, data urodzenia, dane rodzica, historia ocen z innych prac.

Czego dostawca modelu nie robi: nie wykorzystuje tych treści do trenowania ani ulepszania swoich modeli — wynika to z warunków usług płatnych.

Zdjęcia leżą w prywatnym magazynie w Unii Europejskiej. Nie mają publicznych adresów; do wyświetlenia generowany jest odnośnik ważny godzinę, wydawany po sprawdzeniu, czy pytający ma prawo do tego konkretnego pliku.

5. Oznaczanie treści — i dlaczego nie wszystko jest oznaczone

Prawo (art. 50 AI Act) wymaga, żeby treść wygenerowana przez model była oznaczona. Robimy to tam, gdzie to prawda, a nie wszędzie:

• sprawdzenie pracy — oznaczone w pełni, razem z informacją, czy zatwierdziłeś propozycję bez zmian, czy ją poprawiłeś;
• sprawozdania — oznaczone jako wygenerowane przez model; przy starszych wpisach bez szczegółów technicznych;
• zadania — oznaczane pojedynczo: te z modelu tak, te wybrane z banku nie. Uczeń widzi to oznaczenie wszędzie, gdzie czyta treść zadania; w Twoim panelu stoi ono w edytorze zadań, ale nie na każdym ekranie — Ty jesteś autorem tej treści i wiesz o niej więcej niż uczeń.

Dlaczego nie oznaczamy wszystkiego „na wszelki wypadek": oznaczenie postawione tam, gdzie modelu nie było, sprawia, że przestaje się wierzyć oznaczeniu tam, gdzie jest prawdziwe. A cały sens tego przepisu polega na tym, żeby oznaczeniu wierzono.

Czego od Ciebie oczekujemy: nie usuwaj tych oznaczeń przy edycji tekstu i nie przedstawiaj tekstu modelu jako w całości własnego. Jeżeli przepisałeś sprawozdanie od zera — napisz je od zera, wtedy nie jest maszynowe.

6. Uczeń niepełnoletni — co należy do Ciebie

• umowa o zajęcia z rodzicem (ustna wystarczy) zanim wyślesz uczniowi zaproszenie — to jest podstawa przetwarzania jego danych, nie zgoda; formularzy zgód nie ma;
• adres korepeta.com/regulamin podany rodzicowi i uczniowi — Część V to informacja o przetwarzaniu danych (art. 13 RODO);
• powiedzenie wprost, że prace ze zdjęcia sprawdza wstępnie AI i nie da się tego wyłączyć dla jednego ucznia (Regulamin §4 ust. 4). Kto tego nie akceptuje, nie korzysta z aplikacji — trybu „sprawdzam tylko ręcznie" nie ma.

Porządek pierwszego dnia: pierwszy-dzien-korepetytora.

7. Czego aplikacja nie robi i nie będzie robić

• nie rozpoznaje emocji — w edukacji jest to zakazane (art. 5 AI Act);
• nie profiluje uczniów: nie przewiduje wyników, nie ocenia cech osobowych, nie steruje automatycznie ścieżką nauki;
• nie ocenia zachowania ani zaangażowania — wyłącznie rozwiązanie zadania;
• nie wystawia ocen samodzielnie (patrz punkt 2).

8. Pięć rzeczy, jeśli nie masz czasu na resztę

1. Ocena jest Twoja. Model tylko proponuje.
2. Czytaj propozycję przed zatwierdzeniem — zawsze, także przy dwudziestej pracy tego dnia.
3. Najczęstszy błąd modelu wygląda poprawnie — ładny zapis, zły wynik.
4. Imienia ucznia model nie dostaje. Zdjęcie pracy — tak.
5. Uczeń niepełnoletni: najpierw umowa z rodzicem i adres Regulaminu, potem zaproszenie.

Pytania — privacy@korepeta.com.

Wersja 1.0 · 2026-09-07 · dokument realizuje obowiązek z art. 4 AI Act.