Jak działa AI w Korepecie

Wersja 1.5 · 4 listopada 2026 r.

Ta strona istnieje z dwóch powodów. Pierwszy: art. 4 AI Act wymaga od każdego, kto zawodowo korzysta z systemu AI, odpowiednich kompetencji — wiedzy, co ten system robi i gdzie się myli. Drugi jest ważniejszy: to Ty podpisujesz się pod oceną, którą uczeń zobaczy, a rodzic przeczyta. Warto wiedzieć, co podpisujesz.

Czyta się to raz, kwadrans.

1. Gdzie w aplikacji pracuje model

Pięć miejsc. Nigdzie indziej model nie jest wywoływany.

Model nigdy nie wywołuje się sam. Uruchamia go Twoje kliknięcie albo wysłanie pracy przez ucznia. Samo trzymanie danych w aplikacji nie przekazuje niczego nigdzie.

2. Najważniejsza zasada: ocena jest Twoja

Propozycja modelu nie jest oceną. Dopóki nie klikniesz zatwierdzenia:

• ocena nie istnieje — ani w statystykach ucznia, ani w serii, ani w raporcie dla rodzica;
• uczeń widzi wynik z wyraźnym znacznikiem „wstępna ocena AI, niezatwierdzona przez korepetytora”.

Ocena końcowa i zapis o tym, kto ją zatwierdził, powstają w aplikacji jednym zapisem. Nie ma sposobu, żeby ocena pojawiła się bez Twojej decyzji — i to jest właśnie powód, dla którego ta aplikacja nie podlega ciężkim obowiązkom przewidzianym dla systemów AI wysokiego ryzyka.

Ma to jednak drugą stronę: „zatwierdzam wszystko nie patrząc” łamie tę konstrukcję. Nie tylko regulaminowo — praktycznie: przenosi na Ciebie odpowiedzialność za błąd, którego nie sprawdziłeś, a jednocześnie odbiera argument, że decyzję podejmuje człowiek.

3. Gdzie model się myli — konkretnie

Nie „bywa niedoskonały”. Oto rzeczy, które zdarzają się naprawdę:

1. Źle odczytuje pismo odręczne. Siódemka jak jedynka, przecinek jak kropka, potęga jak zwykła cyfra. Im gorsze zdjęcie, tym częściej.
2. Przeocza błąd rachunkowy w poprawnie wyglądającym rozwiązaniu. Zapis jest ładny, tok rozumowania prawidłowy, wynik zły — a model przyznaje komplet punktów.
3. Karze za inną, poprawną metodę. Uczeń rozwiązał inaczej niż „typowo” — model traktuje to jak błąd.
4. Wymyśla. Potrafi napisać komentarz do zadania, którego na zdjęciu nie ma, albo powołać się na krok, którego uczeń nie zrobił.
5. Nie widzi tego, czego nie ma na zdjęciu. Ucięta kartka, cień, rozmycie — model nie powie „nie widzę”, tylko zgadnie.
6. Jest niekonsekwentny. Ta sama praca sprawdzona dwa razy może dostać różne punkty.

Praktyczny wniosek: najgroźniejszy jest przypadek 2 — bo wygląda dobrze i nie budzi podejrzeń. Przy pracy, gdzie punkty decydują o czymś ważnym dla ucznia, przeliczaj wynik samodzielnie.

4. Co trafia do modelu, a co nie

Trafia: zdjęcia pracy, treść zadań, przewidziana punktacja i notatka, którą uczeń dołączył do pracy; Twoje notatki i zdjęcia przekazane do zredagowania; przy propozycji zadań — Twoje polecenie, dołączone zdjęcia, notatka dla ucznia, zadania już wpisane do pracy oraz opis i notatki zajęć, po których ją zadajesz (przy pracy domowej także historia jej poprawek — niżej — i przypomnienie teorii); w drugim kroku propozycji (niżej) — szkic z pierwszego kroku, uwagi serwera, Twoje polecenie, materiał, z którego szkic powstał (zadania już wpisane do pracy albo zestawu), język zadań i język, w którym korzystasz z aplikacji, a przy pracy domowej także Twoje wcześniejsze polecenia i ręczne zmiany listy zadań, dołączone zdjęcia oraz opis i notatki zajęć; przy przygotowaniu lekcji z AI — cel i zadania lekcji, które zapisałeś (treść i punktacja), czas trwania zajęć, język zadań ucznia oraz luki w jego wiedzy zapisane w aplikacji: umiejętność, dział, status i liczba wystąpień — bez cytatów z prac i bez zdjęć ucznia; a przy raporcie dla rodzica — opisy zajęć, wyniki i zadania z danego okresu.

Nie trafia: imię i nazwisko ucznia, jego adres e-mail, data urodzenia, dane rodzica — aplikacja nie ma pola, którym by tam trafiły. Imię trafi jednak do modelu, jeżeli jest na zdjęciu podpisanej kartki albo w czyjejś notatce.

Historia poprawek pracy domowej. Przy propozycji pracy domowej aplikacja zapamiętuje Twoje polecenia, odpowiedzi modelu i Twoje ręczne zmiany listy zadań, a przy każdej kolejnej poprawce wysyła modelowi całą tę historię — także polecenie sprzed kilku poprawek. Z poleceń i zmian, zanim trafią do modelu, aplikacja wycina imię ucznia, dla którego jest praca, zapisane w aplikacji (przy pracy bez wybranego ucznia — imiona wszystkich uczniów gabinetu). Imion innych osób — przy pracy dla jednego ucznia także pozostałych uczniów — ani innych danych nie wycina, a imię, które model odczytał ze zdjęcia i wpisał do odpowiedzi, wraca razem z nią. Historia jest usuwana automatycznie (Regulamin, §4 ust. 6).

Dwa kroki. Propozycja zadań — do pracy domowej i do banku zadań — powstaje w dwóch krokach. W pierwszym model układa szkic, a serwer sprawdza go bez udziału modelu (m.in. liczbę zadań i formatowanie). W drugim jedno wywołanie modelu czyta szkic razem z Twoim poleceniem, materiałem, z którego szkic powstał, i uwagami serwera, a potem albo go potwierdza, albo zwraca poprawioną wersję, która przechodzi to samo sprawdzenie serwera; dalszych wywołań nie ma. Zastępuje to dotychczasową weryfikację, poprawkę i ponowną weryfikację. Jeżeli drugi krok się nie powiedzie, nie zdąży albo zabraknie na niego Limitu AI, dostajesz szkic z pierwszego kroku; jeżeli poprawiona wersja ma w sprawdzeniu serwera błędy, których szkic nie miał — szkic z pierwszego kroku razem z uwagami drugiego kroku. Przy pracy domowej zadawanej po zajęciach model dostaje w obu krokach opis i notatki tych zajęć; przed wysłaniem aplikacja wycina z nich imię, nazwisko i nick, pod którymi uczeń jest w niej zapisany. Przy zestawie do banku zadań nie ma historii poprawek ani przypomnienia teorii. Oba kroki zużywają Limit AI (Regulamin, §9 ust. 2). Drugi krok to także praca modelu i nie zwalnia Cię z czytania propozycji: o tym, co trafi do ucznia albo do banku zadań, decydujesz Ty (Regulamin, §17 ust. 9, §18 ust. 2).

Propozycje zadań — bez danych ucznia. Oba kroki propozycji zadań może wykonywać najnowszy model Gemini Flash, także w wersji podglądowej (Pre-GA). Do takich wersji Google nie stosuje swoich warunków przetwarzania danych — ani umowy powierzenia, ani standardowych klauzul umownych — i zastrzega, że nie należy nimi przetwarzać danych osobowych. Dlatego w poleceniu, w notatce dla ucznia, w opisie i notatkach zajęć, z których powstają zadania, w zadaniach już wpisanych do pracy oraz na dołączanych zdjęciach nie umieszczaj imienia, nazwiska ani innych danych ucznia, a zdjęć podpisanej pracy nie dołączaj wcale. Nie wpisuj tam także własnych danych osobowych (Regulamin, §38). Dołączaj strony podręcznika, własne notatki i treści zadań (Regulamin, §17 ust. 1, §18 ust. 5). Pozostałe funkcje działają wyłącznie na modelach Gemini Flash w wersji stabilnej. Przygotowanie lekcji z AI wykonuje wyłącznie model w wersji stabilnej; trafiają do niego luki w wiedzy ucznia bez jego imienia, zdjęć i cytatów z prac.

Czego dostawca modelu nie robi: nie wykorzystuje tych treści do trenowania swoich modeli, także w wersjach podglądowych — wynika to z warunków Google Cloud (Vertex AI), z których korzysta aplikacja.

Zdjęcia leżą w prywatnym magazynie w Unii Europejskiej. Nie mają publicznych adresów; do wyświetlenia generowany jest odnośnik ważny godzinę, wydawany po sprawdzeniu, czy pytający ma prawo do tego konkretnego pliku.

5. Oznaczanie treści AI — kto widzi znacznik i dlaczego

Prawo (art. 50 AI Act) wymaga, żeby treść z modelu dało się rozpoznać. W Korepecie działa to tak:

• maszynowo — zawsze. Każda treść, przy której pracował model, ma w aplikacji zapis pochodzenia, a tam, gdzie go rejestrujemy — także model, wersję polecenia i to, kto i kiedy ją zatwierdził;
• widocznie — tylko u ucznia, przy wstępnej ocenie. Zanim zatwierdzisz sprawdzenie, uczeń widzi wynik z oznaczeniem „wstępna ocena AI, niezatwierdzona przez korepetytora”. Po Twoim zatwierdzeniu to już Twoja ocena;
• wszystko, co zatwierdziłeś albo opublikowałeś, jest Twoje — zadania, komentarze, opisy zajęć, raporty dla rodzica. Uczeń i rodzic nie widzą przy nich znacznika AI, bo za ich treść odpowiadasz Ty: przeczytałeś, poprawiłeś, zatwierdziłeś;
• w Twoim panelu dodatkowych znaczników nie ma — to Ty uruchamiasz model i Ty decydujesz o jego propozycji.

Co z tego wynika dla Ciebie: zatwierdzając tekst modelu, bierzesz go na siebie (Regulamin §18 ust. 3). Czytaj go tak, jakbyś miał się pod nim podpisać — bo właśnie to robisz.

6. Uczeń niepełnoletni — co należy do Ciebie

• umowa o zajęcia z rodzicem (ustna wystarczy) zanim wyślesz zaproszenie — to jest podstawa przetwarzania danych ucznia, nie zgoda; formularzy zgód nie ma;
• zaproszenie ucznia niepełnoletniego wysyłasz rodzicowi — to rodzic zakłada konto dziecka i składa Oświadczenie w jego imieniu (Regulamin §7 ust. 1);
• adres korepeta.com/regulamin podany rodzicowi i uczniowi — Część V to informacja o przetwarzaniu danych (art. 13 RODO);
• powiedzenie wprost, że prace ze zdjęcia sprawdza wstępnie AI i nie da się tego wyłączyć dla jednego ucznia (Regulamin §4 ust. 4). Kto tego nie akceptuje, nie korzysta z funkcji AI albo z aplikacji.

Porządek pierwszego dnia („Pierwszy dzień w Korepecie”) wyślemy Ci na prośbę — wystarczy napisać na privacy@korepeta.com.

7. Czego aplikacja nie robi i nie będzie robić

• nie rozpoznaje emocji — w edukacji jest to zakazane (art. 5 AI Act);
• nie profiluje uczniów: nie przewiduje wyników, nie ocenia cech osobowych, nie steruje automatycznie ścieżką nauki;
• nie ocenia zachowania ani zaangażowania — wyłącznie rozwiązanie zadania;
• nie wystawia ocen samodzielnie (patrz punkt 2).

8. Pięć rzeczy, jeśli nie masz czasu na resztę

1. Ocena jest Twoja. Model tylko proponuje.
2. Czytaj propozycję przed zatwierdzeniem — zawsze, także przy dwudziestej pracy tego dnia.
3. Najczęstszy błąd modelu wygląda poprawnie — ładny zapis, zły wynik.
4. Aplikacja nie wysyła modelowi imienia ucznia — ale zdjęcie pracy i notatkę ucznia tak, więc imię z kartki trafi razem z nimi. Do propozycji zadań danych ucznia nie wpisuj wcale.
5. Uczeń niepełnoletni: najpierw umowa z rodzicem i adres Regulaminu, potem zaproszenie — wysłane rodzicowi.

Pytania — privacy@korepeta.com.

Wersja 1.5 · 4 listopada 2026 r. · dokument pomaga spełnić wymóg art. 4 AI Act (kompetencje w zakresie AI).